Ile Jestem W Stanie Dać

(Parte 1)

Ile jestem w stanie dać dla tego świata?

Ile jestem w stanie z tego świata wyłapać?

Przecież nie będę płakać, po losie zbyt dumnych

Wbijających po kolei wszystkim gwoździe do trumny,

Bo nie tylko do rozumnych świat należy,

A trzeba go przeżyć,

We własne siły uwierzyć,

Potem uderzyć z mocną częstotliwością szerzyć to,

Co powierzyć można wszystkim tym wątpliwościom,

Á propos doznań szarych ludzi,

Dla których trud zbyt duży

by dać coś i na coś zasłużyć.

Nie ma co wróżyć.

Prawda leży pośrodku.

Idę w świat przedzierając się przez tłumy młotków.

A tłok niczym w "spodku" w czasie metalmanii pogo;

Jedni nastawieni wrogo,

Drudzy sztuczni niczym logo,

A ja zostaję sobą w każdym calu.

Daję coś; czasem łzy, czasem złość, ale chociaż minimum

Wychodząc z zasady, że nie ma ognia bez dymu.

Jeśli dane ci kombinuj, filmuj te realia,

Które zakłócają fikcję jak głos z sceny La Scala

Zakłócają fikcję jak głos z sceny La Scala

(Refrão 2x)

Czekając na dzień, w którym spełnią się marzenia

Nie chcę być tym, co nie ma nic do powiedzenia.

Czekając na dzień, w którym wkład swój rozliczę

Mówię o tym co widzę, nie unikam potyczek.

(Parte 2)

A Jezus Maria ile razy dałem dupy...

Nie zliczę momentów, w których pysk miałem opluty,

Ale mimo wszystkich błędów nie puściłem batuty.

Dla naiwnych ostrzeżenie: to nie "Welcome to Chałupy".

OSTeR, 2000, Teofilów Bałuty.

Łódzką sadzą otruty.

Mimo to oddam wszystko,

By zostać tu i klepać to samo klepisko biedy

Zaplątany w siatce ulic niczym dredy,

Ale kiedyś nadejdzie czas sjesty.

Wtedy świat odda swe długi bez reszty.

A ci, co drogę przeszli w dupie będą mieli koszta.

Ta tajemnica działa w obydwie strony jak poczta.

Pierdolić tego gościa wciskającego kity,

Który odsłania kurestwa niczym stringi celulitis,

Bo żaden polityk nie sprosta tej regule,

Że lepiej dać coś z siebie, potem zgarnąć całą pulę.

Tu uśmiecham się czule, Wysuwam środkowy palec

Tym, co chcieli zaszaleć, a przebrali miarę.

Daję siebie, a fałszerzy wrzucam w szalę i oby tak dalej...

(Refrão 2x)

Czekając na dzień, w którym spełnią się marzenia

Nie chcę być tym, co nie ma nic do powiedzenia.

Czekając na dzień, w którym wkład swój rozliczę

Mówię o tym co widzę, nie unikam potyczek.