Ǣvinlíka es skȳmanda kveld, tīmi ī røkkƦi stirðnaðr
þó ī kalda mistri ōþāttraƦ daganaƦ, grafinn ī dusti at ǣvinlíku iak em
en stiarnuƦ hins vakanda māna
kasta ōsǣld aftr ī dauðum augum mīnum
Iak vas ī skuggum fǿddr, æina kverra nǫtt
Iak vas dauðr hurinn ī asku lífs auk glæði þess
Iak vas ōvilnu skrøyttr, til kvals iak vas dømðr
Iak vas ī grafu mīnni fǿddr, at aldrigi rísa aftr
Villandi siūniƦ handan grafaƦ auk hugaƦ mǽttaƦ
skapnaðiƦ andstyggƦaƦ glæði auk ōvits
hregðas ī mót brosandi, rutnandi hrǽva
es iak aftr niðrī sorta sink auk aftr til hinna dánu
Iak em dauðr løygƦ, sum þó ænn brinn auk matas
Iak em logandi ī bláu, tȳnd kǫld ǫnd
Iak em sá, gløymt vas ī myrkƦi, liúsalæið þīnni tiarri
Iak em ī ǣvinlíkum svefni staddr, ænn þá get æigi um drauma hæim þīnn færðaz
En dag nákkvarn
þā es sunna ī hæimi þīnum sæz
auk māni ríss yfir øyðilǫnd mīn haukt
skal iak ænda fǫr þási dauða
færðina þú líf kallaƦ
Iak dvælium útan þess þú hæim næfniƦ
Iak dvælium útan tīma þīns auk rūms
Iak dvælium ī røynd sum þīnum es fiarri
Iak dvælium ænda laust auk kændaƦ laust ī tōmlæiki
En hvenǽr ā grafaƦ
ískalt kulda regn frā hifnum svǫrtum fællr
hvenǽr vindaƦ hiniƦ kaldu fǫlu andliti mīnu svæipa
ok kverrasta vatni mægingráða væita
Þā sum æildaƦ æigi længƦ brinna auk tré né længƦ vaxa
skat iak læið mīna úƦ hæimi þæimsi sǿkia auk niðr ī mīnu sænkvas
Iak trøysti ā allt sum þøygi es manlíkt
Iak trøysti allu sum æigi lifiƦ
Iak trói ā hǫð auk lyndi svárt
Iak trói ā vǭnzku, myrkƦ auk dauð
Lífit es dauða færð
A strong comment here is specific: the phrase you keep hearing, the mood you come back for, or the reason this song stays in rotation.
Sign in to post the first listener note. Reporting stays open to everyone.