Afscheid

Jij zit tegenover mij en kijkt mij aan

En vertelt me dat de vlam is uitgegaan

Omdat ik niet deed wat jij wel van me wou

Niet de dingen zei die jij graag horen zou

Je verwijt me dat ik jou nooit echt begreep

Omdat ik niet met jou favorieten dweep

Ik weet dat je mooi en welgeschapen bent

Maar de buitenkant daar raak je aan gewend

Nu heb jij de glans nog van de jeugd

En je vind dat ik dat zien moet als een deugd

Maar na de lente raakt een boom z'n bloesem kwijt

En een mens z'n schoonheid na verloop van tijd

Ik heb je zonder dat je 't wist geobserveerd

En na weken heb ik langzaamaan geleerd

Dat je ondanks dat je zoveel mensen kent

Net als ik soms toch ontzettend eenzaam bent

Luister even naar wat ik je zeggen wou

Voordat ik het straks dan toch weer voor me hou

Ik weet niet of het er voor jou nog wel toe doet

Misschien kennen wij elkaar wel niet zo goed

Dat je weggaat is je recht, maar wees niet kwaad

Weet dat jij een grote leegte achterlaat

't Doet me meer als ik je zeggen kan verdriet

Ik zal je missen, ook al denk jij dan van niet

Als je tijd hebt, sta nog even bij me stil

Omdat ik een soort van foto maken wil

Die geetst wordt door een scherp gepunte stift

En jou beeld voor altijd in mijn hersens grift

Zodat later als ik oud zal zijn en traag

Maar het leven beter door heb dan vandaag

Ik m'n ogen sluit en oproep uit mijn geest

Jouw portret, zoals je vroeger bent geweest

Nou vaarwel m'n lief, 't ga je verder goed

Ik weet zelf nog niet hoe ik nu verder moet

Kom weer terug wanneer je honger hebt of pijn

De stad is groot genoeg om eenzaam in te zijn