Didaktik Kitaplar

Verse 1

Birikimlerimiz kısıtlı, arzularımızın ışığı,egoizme yansıdı, ya da kısıtladık insancıl yanımızı,

tokatladık karanlığa mum yakanları. Barış hududuna mermi atanların akıbetini yazan

hocalarım oldu savaş yanlısı. Literatürün gerereği yapıldı. Atamın ellerini aradım.

Kürsülerde yetişen mengenelere her yılım on elimi kaptırmaktan yıldım, yılım bana zehir

oldu yine, halkım alkış tuttu ve ben elimi kırdım. Geçemediğimiz köprüler ardımızdan

ağladı, tıpkı yere düşen ekmek kırıntıları gibi, zan altında masum yedi kelepçeleri ve sırıttı

birileri, makam arabalarna yol ver geçsin, emri vaki olmuş her yolcu, açılan çenelere

çekici ver çaksın,yazılı kuralların kuramları aştı. Parmakları kırılan bu yazar yılmadı, kaç

yazar alim olsan, amacını yamacında doğarak yok oldu Sezar, dedelerin toprak oldu bak

orda mezar!... Yalanla savunan dürüstle tanıştı, tekmeyle kovulan kiniyle yarıştı, paradan

uzak olan silahla tanıştı, hayatla darılan ölümle barıştı.

Koro

Hainlik diz boyuna, laik durum acı kadere bağlanmış iş bitik

Taktiklerimizin nefesi kesilmiş, didaktik kitaplar sobada odun

Ve yurdun taşı toprağı çakıla karışmış, hocalarım eylem yürüyüşünde

Bilginlerim afaroz edildi didaktik kitaplar sobada odun.

Verse 2

Bir okumuşum tam onbeş sene sürece, ve okulumu kırmışım kırılmışım dünümde.

Şimdilerde ezbere büyüdüğümü anladım tek düze. Bilgilerimi çöpe attığım defterlerimde

bıraktım ve soru kağıtları artık yok önümde, tıpkı sorulan sorulara cevap olamadığı gibi.

Verilen cevaplara kayıtsız kalanım, ben talanım, ortadayım çevremde bu koca şehir,

elimde dumandan ibaret bir zehir, kibirle yıkanan insancıklar ortasında binlerce

çocukluğum, çantalarına koymak için bekliyor geleceğini. Ben işte oydum şimdi buyum.

Önümüze bakıp da yönümüzü bulamadık, gözümüzü açıp da yolumuza varamadık,

sözümüzü tutup da ileriye adım atamadık, adımızı karaladık ama temize çıkaramadık,

Atamıza rüsvayız, şimdi ben soruyorum sayın hocam pişman mısınız? Gelecek sizin

eserinizdir, ezbere nesiller yoldalar, kırmızıda geçtiler, yeşili beklemeden meydanı boş

bulan her hergele, mengene oldu ülkemi yedi afiyetle beni de. Siz diplomasına imzalarınızı

attınız, şimdi yine soruyorum sayın hocam pişman mısınız? İmzalarınız ateşe verdi kibritin

torpilini ve yandı okul önlükleri, üniformalarda saklanan büyük teröristleri yarattınız,

kararttınız, 25 senedir beklediğim aydınlık geleceğimi, biraz abarttınız!...