Metamorphoses

Aurea prima sata est aetas, que vindice nullo

sponte sua, sine lege fidem rectumque colebat.

Postquam Saturno tenebrosa in Tartara misso

sub Iove mundus erat, subiit argentea proles,

auro deterior, fulvo pretiosior aere.

Tertia post illam succesit aena proles,

saevior ingeniis et ad horrida promptior arma,

non scelerata tamen. de duro est ultima ferro.

protinus inrupit venae peioris in aevum

omne nefas: fugere pudor verumque fidesque;

Neve foret terris securior arduus aether,

adfectasse ferunt regnum caeleste Gigantas

altaque congestos struxisse ad sidera montes.

tum pater omnipotens misso perfregit Olympum

fulmine et excussit subiectae Pelion Ossae.

obruta mole sua cum corpora dira iacerent,

perfusam multo natorum sanguine Terram

inmaduisse ferunt calidumque animasse cruorem,

et, ne nulla suae stirpis monimenta manerent,

in faciem vertisse hominum. sed et illa propago

contemptrix superum saevaeque avidissima caedis

et violenta fuit: scires e sanguine natos.