Höndin Sem Veggina Klórar

tunglskinsbjört nóttin er tökum náðir

tveir liggja bræður og sofa báðir

móðirin vakir og ljósið líður

lognið er forleikur þess sem bíður

fjórtán á bænum, við brunnum inni

börnin í fangi á ömmu sinni

fleygaðar dyrnar og lokaðir ljórar

lítil er höndin sem veggina klórar

mannleysa og ber að baki

bræðralaus og einskis maki

lögðum eld að þínu þaki

fleygaðar dyrnar og lokaðir ljórar

lítil er höndin sem veggina klórar

haf- er yfir horfði örn

herinn sá við bæjartjörn

saklaus inni brunnu börn

fleygaðar dyrnar og lokaðir ljórar

lítil er höndin sem veggina klórar

sonur minn vaknaði aldrei aftur

ekki komst dóttir mín litla á legg

brunninn var fótur og brostinn kraftur

bærinn féll saman og á mig raftur

þá á mig sóttu loks þvogl og órar

þarna ég dó undir baðstofuvegg

fleygaðar dyrnar og lokaðir ljórar

lítil er höndin sem veggina klórar

sviðnar hönd og hold

hitnar undir mold

eldur brennir bein

bræðir óskastein

sólin rís á ný og sýnir okkur bæinn

suðar yfir mý og litar ferskan blæinn

ekkert líf að sjá og aldrei mun ég vakna

enginn segir frá og hvers er þá að sakna?

sólin rís á ný og sýnir okkur bæinn

suðar yfir mý og litar ferskan blæinn

ekkert líf að sjá og aldrei mun ég vakna

enginn segir frá

enginn segir frá

enginn segir frá

sviðnar hönd og hold

hitnar undir mold

eldur brennir bein

bræðir óskastein

sviðnar hönd og hold

hitnar undir mold

eldur brennir bein

bræðir óskastein