Holst du die ladio

Er was 'ns een Chinees, met ogen als twee smalle spleten

Dat hebben ze wel vaker, dat komt van 't hete eten

's Middags, op een bankje, al soezend in de zon

Zag hij een kameraad, die hij nog uit Hongkong kon

(Kende, joh. Oh, ja.)

En 's middags op een bankje, terwijl het flink regende

Zag hij een kameraad, die hij nog uit Hongkong kende

(Ja, nou is 't gelijk pokkeweer!! Nou en?)

De kameraad zou juist op wintersport naar Zell am See

Had z'n ski's al omgebonden, en z'n radiootje mee

Om, met een stuk muziek, van de heuvels af te sjezen

Samen zijn ze toen gelijk naar Oostenrijk gerezen

(Gereisd, hoor. Dat is wel goed, hoor)

Reeds in de treimcoupe, slaakte de kameraad een gil

Riep: "Ik vergat me ladio, kan d'r niet tegen, 't is zo stil"

refren':

Holst du die ladio of haal ik die ladio

Toe hol dielie la do, lo die ladio

Holst du die ladio of haal ik die ladio

Hollia toe hallia diejo

Nu zat er juist een ouwe, dove mevrouw in de coupe

Ze had een radiootje over, ze deed er toch niks mee

De Chinezen waren blij, ze lachten en ze zongen

Terwijl ze door het prachtige winterlandschap gongen

(Gingen. He, verdorie.)

De Chinezen waren blij, zij kusten de vreemdelingen

Terwijl ze door het prachtige winterlandschap gingen

(He, gatsie, klef gedoe)

In Zell am See gekomen, trokken zij de latten aan

En zijn toen met hun radio in de stoeltjeslift gegaan

Maar op 't hoogste punt was er opeens een schok, zo groot

Waarna pardoes de radio van hun schoot af schoof

(Wacht even! Nee, 't klopt, hoor. O!)

De kameraad was is paniek, riep: "Ik kan niet zondel muziek

Daal elgens in 't ravijn, da zal m'n ladio wel zijn"

refren'

En, hoog in de bergen klonk tussen 't hoorngeschal

De noodkreet van Chinezen, in een vrije val

Gedreven door de haast om hun radio te halen

Horen wij nog immer een galm door de dalen

refren'

refren'