Ka, geef de pot es an

Mijn naam is Zuster Pots, en van voren heet ik Ka

Kom ik op zaal, dan zie je ze al schrikken

In de ene hand de steek en in de andere de spuit

Waarmee ik ze elke dag zo'n keer of twee mot prikken

Ik weet nog goed, een ouwe heer die schreeuwde moord en brand

Toen ik hem voor het eerst moest injecteren

Wat had ik toen de zenuwen, wat bibberde m'n hand

Maar ik riep: "Op een ouwe fiets mot je 't leren"

En kom ik nu op zaal dan zing' ze allemaal:

refren':

Ka, Ka, Ka, geef de pot 'es an

Schiet eens even op, 'k heb hoge nood, 'k heb hoge nood

Ka, Ka, Ka, geef de pot 'es an

Ik zit al uren met de billen bloot

Wat loop je toch te lachen en te lallen

Heb je soms de steek weer laten vallen

Ka, pak een dweil, een soppie en een teil

En ruim subiet die rotzooi van 't zeil

Als hoofd van de verpleegsters deel ik hier de lakens uut

De bedden mott'n we 's morgens eerst verschonen

Daarna de ontbijten, koppie thee met een beschuut

Da's racen, maar ik raak nooit in de bonen

't Wassen van patienten vind ik 't fijnste van de dag

Je kunt dan ondertussen samen praten

Daarna roep ik dat iedereen van mij de pot op mag

Dan is de hele zaal in alle staten

Want kom ik dan op zaal, dan zing' ze allemaal

refren'

"Daar gaat 'ie nog een keertje"

Ka, Ka, Ka, geef de pot 'es an (polineese)

Schiet eens even op, 'k heb hoge nood, 'k heb hoge nood

Ka, Ka, Ka, geef de pot 'es an (ik zit al)

Ik zit al uren met de billen bloot (kan ik zien, ja)

Wat loop je toch te lachen en te lallen (heb je soms)

Heb je soms de steek weer laten vallen

Ka, pak een dweil, een soppie en een teil

En ruim subiet die rotzooi van 't zeil

De pot van Ka Pots is kapot