Moe

O, ik vind de mensen vaak zo mat

Nooit een glimlach op een zebrapad

Hoe ze kijken in de tram

Hij naar haar en zij naar hem

Ik denk wel eens: "De mensen zijn 't zat"

Elk onder z'n eigen grijze hoed

Zelden maar een opgewekte snoet

En op 't cafe-terras

Puilt de slagroom uit 't glas

Ik denk wel eens: "Het gaat ons veel te goed"

Pa is moe, moe is moe

Broer is moe en zus is moe

Oom is moe, tante moe

Iedereen is moe

Voorjaarsmoe, najaarsmoe

Zomermoe en wintermoe

Weekendmoe, levensmoe

Waar moet 't naar toe

Moe van 't politiek geleuter

Moe van kranten en TV

Moe van al 't gepietepeuter

Moe en zo blase

Moe van 't praten, moe van 't leven

Moe van zuur en moe van zoet

Moe van alsmaar pootjes geven

Moe van zoveel overvloed

Daarom schreeuwen de reclames in 't vermoeide op de plaat

Als infectie, dan neem ik Pepsi en dan kom ik lekker popsie uit 't bad

En de blijheid komt uit flesjes, de energie zit in een pil

Uit ampullen en injecties komt reserve levenswil

Lieve mens, waar is de prikkelende tintel in je bloed

Lieve mens, waar is die blijheid en de bloemen op je hoed

Hoe bestaat 't, is de koek al op, wat heb je dan gehad

Als ik de mensen zie, die moeie mensen zie

Dan denk ik vaak: "De mensen zijn 't zat"

O, ik wil niet zeggen dat ik meer ben dan een ander

Misschien wel minder, maar wat doet 't er ook toe

Ik wil alleen maar zeggen aan ieder die 't wil horen

Het is niet waar, we zijn geen sikkepitje moe

Kom, gooi de loper uit, rooie loper uit

Voor elke pasgeboren baby, elke bruidegom en bruid

Kom, gooi de loper uit, de rooie loper uit

Voor elke zilv'ren jubilaris en voor de lente aan je ruit

Ik wil 't daglicht drinken uit m'n beide handen

En op een duintop heerlijk ademen in 't groen

Ik voel nog zoveel vuur in 't gouwe zonlicht branden

Er is zo veel, ontzettend veel te doen

Want de zon in je kop, de maan is in top

De sterren zijn nog lang niet uitgeblust

En de maan in je kop, de nacht is niet kort

De verliefden zijn nog lang niet uitgekust

Dag zon, dag zon, dag zalig hemelding

D'r is geen macht die ooit je kracht zal doven

Drapeer vandaag dat kleed van licht

Rondom ons vermoeide aangezicht

En leer ons weer in 't geluk geloven