Het Kleine Café Aan de Haven

De avondzon valt over straten en pleinen,

de gouden zon zakt in de stad

En mensen die moe in hun huizen verdwijnen,

ze hebben de dag weer gehad

De neonreclame die knipoogt langs ramen,

het motregent zachtjes op straat

De stad lijkt gestorven toch klinkt er muziek,

uit een deur die nog wijd open staat

Daar in dat kleine café aan de haven

Daar zijn de mensen gelijk en tevree

Daar in dat kleine café aan de haven

Daar telt je geld of wie je bent, niet meer mee

De toog is van koper toch ligt er geen loper,

de voetbalclub hangt aan de muur

De trekkast die maakt meer lawaai dan de juke-box,

een pilsje dat is d'r niet duur

Een mens is daar mens rijk of arm 't is daar warm,

geen monsieur of madame maar W.C.

Maar 't glas is gespoeld in het helderste water,

ja 't is daar een heel goed café

Daar in dat kleine café aan de haven

Daar zijn de mensen gelijk en tevree

Daar in dat kleine café aan de haven

Daar telt je geld of wie je bent, niet meer mee

De wereldproblemen die zijn tussen twee glazen bier opgelost voor altijd

Op de rand van een bierviltje staat daar je rekening,

of je staat in het krijt

Het enigste wat je aan eten kunt krijgen,

dat is daar een hardgekookt ei

De mensen die zijn daar gelukkig gewoon,

ja de mensen die zijn daar nog blij

Daar in dat kleine café aan de haven

Daar zijn de mensen gelijk en tevree

Daar in dat kleine café aan de haven

Daar telt je geld of wie je bent, niet meer mee

Daar in dat kleine café aan de haven

Daar zijn de mensen gelijk en tevree

Daar in dat kleine café aan de haven

Daar telt je geld of wie je bent, niet meer mee