Aby Zrozumieæ

REF:

Zrozum! Zrozum tych, którzy trac¹ grunt i ton¹,

Wo³aj¹c o pomoc, by móc zacz¹æ ¿yæ na nowo,

Zrozum! Zrozum to, ¿e trzeba wiêcej ni¿ szczêœcia,

By nie zgin¹æ tam, gdzie na wspó³czucie brak miejsca.

Zrozum! Zrozum tych, którzy trac¹ grunt i ton¹,

Wo³aj¹c o pomoc, by móc zacz¹æ ¿yæ na nowo,

Zrozum! Zrozum to, ¿e trzeba wiêcej ni¿ szczêœcia,

By nie zginaæ tam, gdzie na wspó³czucie brak miejsca.

IGNAC:

Jego dusza zmêczona, z której zmy³ siê blask,

Dawno zatrzyma³, bezpowrotnie w niej czas,

Na ta jedn¹ chwilê, choæ na ten jeden raz,

Zapomnieæ chcia³by, swego ¿ycia gorzki smak,

Zrzuciæ z siebie ogrom dzisiejszego dnia,

Ciê¿ar brudnych szmat, uj¹æ lat, aby by³o lepiej,

ZnaleŸæ gdzie? swoje miejsce i zapuœciæ korzenie,

Piêkny sen, takie marzenie,

O ciszy, o spokoju, w w³asnych czterech k¹tach,

O ukochanej osobie, której teraz tak brak,

Chcia³by krok cofn¹æ, krzykn¹æ z ca³ej si³y stop,

Nie ³atwo zejœæ z drogi, na któr¹ rzuci³ go los,

B³¹dzi sam, poœród szarych myœli,

Za wspomnieniami goni, pe³en nienawiœci,

Za ten z ¿yciem wyœcig, pe³en klêsk i upokorzeñ,

Przestaæ chcia³by lecz przestaæ iœæ nie mo¿e.

Takie s¹ w ¿yciu drogi, nie ka¿demu sprzyja los,

Czasem warto jest siê zastanowiæ,

Gdy skoñczy siê dzieñ, co przyniesie nam noc.

REF:

Zrozum! Zrozum tych, którzy trac¹ grunt i ton¹,

Wo³aj¹c o pomoc, by móc zacz¹æ ¿yæ na nowo,

Zrozum! Zrozum to, ¿e trzeba wiêcej ni¿ szczêœcia,

By nie zgin¹æ tam, gdzie na wspó³czucie brak miejsca.

Zrozum! Zrozum tych, którzy trac¹ grunt i ton¹,

Wo³aj¹c o pomoc, by móc zacz¹æ ¿yæ na nowo,

Zrozum! Zrozum to, ¿e trzeba wiêcej ni¿ szczêœcia,

By nie zginaæ tam, gdzie na wspó³czucie brak miejsca..

BARTAS:

Gdy otwiera oczy, gasn¹ nocne œwiat³a ulic,

Nieraz prosi³ Boga, by go wiêcej nie obudzi³,

W kieszeniach chowa rêce, bo tak cieplej,

Pod mostem miejsce pod³e, ale chroni przed deszczem,

Kiedyœ pisa³ wiersze, ¿e ¿ycie jest piêkne,

Teraz ¿ycie go kopie, gdy œpi pod kartonowym kocem,

Pamiêta, jak to by³o w domu przy kominku,

Dzisiaj domem ciemny k¹t, ko³o parkingu,

Dzieci posz³y w œwiat, by szukaæ swego szczêœcia,

¯adne z nich imienia ojca dzisiaj nie pamiêta,

W imiê ojca ka¿dy wybra³ inn¹ œcie¿kê,

By nie skoñczyæ, jak ten, którego krew plami im serce,

¯ona odesz³a, to dla niej warto by³o przetrwaæ,

Zabra³a wszystko, on nie chce iœæ do niej na cmentarz,

Zbyt wiele prze¿y³, by j¹ z pamiêci wymazaæ,

Chcia³by znaæ s³owa, jakimi móg³by z ni¹ rozmawiaæ,

MroŸnej zimy pora, sk³ania do refleksji,

To te chwile, w których smutek d³awi oddech w piersi,

Chcia³by w koñcu wiedzieæ, ¿e jutro bêdzie lepsze,

Pomó¿ mu uwierzyæ, bo ludzie maj¹ serce.

REF:

Zrozum! Zrozum tych, którzy trac¹ grunt i ton¹,

Wo³aj¹c o pomoc, by móc zacz¹æ ¿yæ na nowo,

Zrozum! Zrozum to, ¿e trzeba wiêcej ni¿ szczêœcia,

By nie zgin¹æ tam, gdzie na wspó³czucie brak miejsca.

Zrozum! Zrozum tych, którzy trac¹ grunt i ton¹,

Wo³aj¹c o pomoc, by móc zacz¹æ ¿yæ na nowo,

Zrozum! Zrozum to, ¿e trzeba wiêcej ni¿ szczêœcia,

By nie zginaæ tam, gdzie na wspó³czucie brak miejsca.

Zrozum! Zrozum tych, którzy trac¹ grunt i ton¹,

Wo³aj¹c o pomoc, by móc zacz¹æ ¿yæ na nowo,

Zrozum! Zrozum to, ¿e trzeba wiêcej ni¿ szczêœcia,

By nie zgin¹æ tam, gdzie na wspó³czucie brak miejsca.

Zrozum! Zrozum tych, którzy trac¹ grunt i ton¹,

Wo³aj¹c o pomoc, by móc zacz¹æ ¿yæ na nowo,

Zrozum! Zrozum to, ¿e trzeba wiêcej ni¿ szczêœcia,

By nie zginaæ tam, gdzie na wspó³czucie brak miejsca.