Wenus i Re

Ref.:

Tak jak idealny dŸwiêk chce bez koñca s³uchaæ Ciê

Gdy szeptem wo³asz mnie.

Tak jak idealny dzieñ ciep³em s³oñca budzisz mnie .

Tak delikatnie...

Budzimy siê, kiedy budzi siê Bóg Re,

Gdy zasypia my te¿ zapadamy w sen

Oddajemy serce, gdy spotykamy mi³oœæ..

I podajemy d³oñ tym, których uczucie wykrêci³o

Nie widzimy ile szczêœcia nam ucieka

I wierzymy w mi³oœæ zapisana w sms-ach.

Czasem widzimy jak¹œ parê zakochanych

I chcemy, ¿eby to spotka³o nas samych.

K³ócimy siê, a tak za sob¹ szaleliœmy

Tyle s³ów, które sobie pisaliœmy

Pierwsza myœl, zanim przywita³em dzieñ,

To, czy œpisz i czy stêskni³aœ siê.

Dzisiaj pytam w³asne sumienie o powody

Dlaczego sami uk³adamy te przeszkody

Jesteœmy dla siebie najwa¿niejsi

I dlatego musimy staraæ siê byæ lepsi.

Ref.

Wierzymy w to, ¿e przyjdzie taki czas

I da nam szanse, by prze¿yæ to jeszcze raz

Zagraj¹ na nowa zapomniana melodie

Bogowie teatru nieœmiertelni jak marmur.

Ka¿dej nocy modlimy siê do gwiazd

By przynios³y sny, w których nie zabraknie nas

Tacy jesteœmy jak otaczaj¹cy nas œwiat...

Tacy sami, lecz do koñca nie poznani

Mijamy dni przepe³nione ³zami,

Ciche uliczki wype³nione têsknotami

Uœpione przez tych którzy dawno st¹d odeszli

Zapomniane strony poezji,

Ale my wierzymy w mi³oœæ

Rozpalon¹ w sercach, w t¹ bliskoœæ jedyna

Za ka¿dym razem, gdy wstajemy rano

Nie pozwólmy by ja nam odebrano.

Czy widzia³aœ ich razem?

Mi³oœæ zatrzyma³a s³once

Tam gdzie morze spotyka siê z l¹dem.

Za horyzontem znika³ stary dzieñ

Oni zamyœleni przytulali siê.

Mo¿e wczoraj stali na skraju przepaœci

Dzisiaj nikt inny nie jest wa¿ny,

A kto wie, czy bez Bogini Wenus,

Bóg Re nie zosta³by na zawsze w cieniu.

Wielu z nas pope³nia jeden b³¹d

Zapominamy o tym, ¿e inni przy nas s¹

Pamiêtajcie nauczmy siê mi³oœci

By nie uczyæ siê ¿ycia w samotnoœci

Zostaliœmy tak skonstruowani

¯e s³abniemy, gdy jesteœmy sami,

A jeœli w to nie uwierzymy

To w jakimi œwiecie jutro siê obudzimy?

Ref.