Blind geboren

Hij was vanaf zijn geboorte blind. Hij had geen naam, hij was blind zonder naam

'BZN'

Hij was alle blinden. Hij was de platoonse idee van de blinde. Hij was de

ultieme blinde. Hij was de vleesgeworden nietziendheid, de allesomvattende

nonvisualiteit, kortom: hij zag de ballen

Zijn vader was fotograaf, waarschijnlijk was hij verwekt in zijn donkere kamer

Als kind al was hij gefascineerd door het beroep van zijn vader. Het moest

geweldig zijn hoe hij foto's maakte. Iedereen gaf er tenminste hoog van op

Maar voor hem bestond het niet

Zijn moeder was ballerina. Het moest fantastisch zijn hoe zij danste. Iedereen

sprak er tenminste vol bewondering over

Maar voor hem bestond het niet.

Het gebonk van voeten dat hij hoorde op de balletvloer, had niets met kunst

uitstaande

Zijn ouders hadden voor zijn opvoeding weinig tijd. Zijn moeder vond hem maar

een blok aan haar been, wat voor een ballerina verrekte lastig is. Ze

besteedden hem uit aan een blindeninstituut. Een soort indianenreservaat, maar

dan voor blinden. Hij was er eenzaam, en verveelde zich

(Ik heb ooit eens opgetreden op zo'n blindeninstituut en weet je wat ik toen

gedaan heb? Toen heb ik voor die blinden een mimevoorstelling gespeeld. Ik heb

nog nooit zo weinig succes gehad.)

Toen hij het lopen met de witte stok onder de knie had, ontsnapte hij

'Ontsnapte' is eigenlijk een groot woord, hij liep domweg de poort uit. Aan het

eind van die dag werd hij gevonden, door een boer, die een taxi voor hem belde

Thuis trof hij leegte. Zijn ouders waren er niet, die waren dansen en foto's

maken. Na een week pas kwam zijn vader terug. Hij was naar Ethiopie geweest om

daar foto's te nemen van kinderen die niets te eten hadden

Maar op het vliegveld van Addis Abeba waren al zijn rolletjes met schrijnende

taferelen door de Ethiopische douane in beslag genomen. Thuis trof hij zijn

zoon die al zeven dagen niets gegeten had

Hij ontdeed hem snel van zijn schamele kledij, legde hem in een kwijnende

houding op de grond neer en schoot drie rolletjes vol

De krant was erg tevreden

"Aan tafel," riep de Ethiopische moeder van elf kinderen. En alle elf kinderen

kwamen aangerend, maar ze zagen geen tafel. Dat hoefde ook niet, want er was

toch niets om aan tafel op te eten: mama maakte een grapje

Maar mama moest dit grapje duur bekopen. De kinderen hakten haar in stukken

roosterden haar, en aten mama op. Maar na drie dagen was mama op. Wat nu? Papa

opeten, dat kon niet meer, dat hadden ze al eens gedaan toen hij quasi grappig

had geroepen: "Jongens, ik heb chinees gehaald."

Op hun laatste krachten sjokten de kinderen de woestijn in. Hun moeizame

voetstappen begeleid door geweervuur. Honger, dorst, dorst, honger. En af en

toe zagen ze wel een soldaat, maar die had zo'n eng geweer, die durfden ze niet

soldaat te maken. En de kinderen liepen, en liepen, en liepen... En een voor

een vielen ze neer, binnen een dag overdekt met een dikke laag zand. Begraven

vergeten

Maar McDonalds heeft nu 4 menu's in prijs verlaagd

Zijn moeder opperde eens dat hij terug moest, naar het reservaat. Hij maaide

wild met zijn armen door de lucht, en barstte in tranen uit, dus werd het een

gewone school. De leraren daar waren erg behulpzaam. Een biologieleraar had

ooit eens door middel van lucifershoutjes de menselijke voortplantings-organen

voor hem voelbaar willen maken. Door het driftige voelen was er een zwavelkopje

ontbrand. De volgende dag schreeuwden de kranten: "School in as gelegd door

genitalien." Dit was zijn eerste en laatst seksuele ervaring. Hij zou zijn

vingers niet meer branden