Vasiyet

Yoldaþlar, nasip olmazsa görmek o günü,

ölürsem kurtuluþtan önce yani,

alýp götürün

Anadolu'da bir köy mezarlýðýna gömün beni.

Hasan beyin vurdurduðu

ýrgat Osman yatsýn bir yanýmda

ve çavdarýn dibinde topraða çocuklayýp

kýrký çýkmadan ölen þehit Ayþe öbür yanýmda.

Traktörlerle türküler geçsin altbaþýndan mezarlýðýn,

seher aydýnlýðýnda taze insan, yanýk benzin kokusu,

tarlalar orta malý, kanallarda su,

ne kuraklýk, ne candarma korkusu.

Biz bu türküleri elbette iþitecek deðiliz,

topraðýn altýnda yatar upuzun,

çürür kara dallar gibi ölüler,

topraðýn altýnda saðýr, kör, dilsiz.

Ama bu türküleri söylemiþim ben

daha onlar düzülmeden,

duymuþum yanýk benzin kokusunu

traktörlerin resmi bile çizilmeden.

Benim sessiz komþulara gelince,

þehit Ayþe'yle ýrgat Osman

çektiler büyük hasreti saðlýklarýnda

belki de farkýnda bile olmadan.

Yoldaþlar, ölürsem o günden önce yani,

- öyle gibi de görünüyor -

Anadolu'da bir köy mezarlýðýna gömün beni

ve de uyarýna gelirse,

tepemde bir de çýnar olursa

taþ maþ da istemez hani...