Runaljod

Fé vældr fræ'nda rógi; fóðesk ulfr í skógi

Rúnar munt þú finna ok ráðna stafi

Mjök stóra stafi, mjök stinna stafi

Er fáði fimbulþulr ok

Gerðu ginnregin

Ok reist hroftr rögna

Úr er af illu jarni; oft leypr ræinn á hjarni

ÞUrs vældr kvenna kvillu; kátr værðr fár af illu

Óss er flestra færða; för, en skalpr er sværða

Nam ek upp rúnar

Æpandi nam

Ræið kvæða rossom væsta; Reginn sló sværðet bæzta

Kaun er barna bolvan; bol gorver mann folvan

Hagl er kaldastr korna; Herjan skóp hæimin forna

Nauð gerer nappa kosti; naktan kælr í frosti

Is köllum brú bræiða; blindan þarf at læiða

Ár er gumna góði; get ek at örr var Fróði

Sól er landa ljómi; lúti ek að helgum dómi

Týr er einhendr ása; oft værðr smiðr at blása

Bjarkan er laufgrænstr líma; Loki bar flæ’rðar tima

Maðr er moldur auki; mikill er græip á hauki

Nam ek upp rúnar

Æpandi nam

Laukr er, er fællr ór fjalle; foss en gull ero nosser

ÝR er vetrgrænstr víða; vant er, er brennr, at svíða