Onze Jeugd

Onze jeugd is mooi geweest, na de oorlogsjaren

't Woordje 'vrede' lag op ieders mond

En ieder dacht aan sparen

De ouden fleurden hun huizen op, met borstel en papier

En in de kuilen van de bommen, was er eindeloos plezier

't Tuintje met geraniums bleek in de zon een feest

En 't leek alsof er nooit tevoren een oorlog was geweest

We waren jong, we wisten niets

Tevreden met een oude fiets

We waren jong en alles leek weer fijn

We bouwden onze steden op, met centen van Amerika

De Yankees waren onze vrienden

We zegden hun gekke woorden na

Maar toen ze afscheid namen, was vader toch wel blij

Hij wist: vanaf dit ogenblik is de oorlog echt voorbij

En met de oude kinderkoets, langs opgelapte wegen

Naar de boer, die net als vroeger, met juiste maat ging wegen

We waren jong, we wisten niets

Tevreden met een oude fiets

We waren jong en alles leek weer fijn

Toen reed de koningin langs nieuwgebouwde steden

En wij de driekleur zwaaien, waar zij kwam langsgereden

Een luid 'hip-hip-hoera', en ze wuifde met haar hand

Ze beloofde veel geluk, voor ieder in dit land

En 's avonds nog een lang verhaal, van wat 't wel zou worden

Europa zou verenigd en wel heel belangrijk worden

We waren jong, we wisten niets

Tevreden met een oude fiets

We waren jong en alles leek weer fijn