Carolien

Carolien, net vijf geworden, zet een keel op want de hond

Scheurt haar liefste pop aan stukken, die ze juist zo beeldig vond

Nee, ze wil geen ander hebben en te lijmen valt 't niet

Om de ene ouwe pop....met die vreemde scheve kop....

Heeft Carolien zo'n vreselijk verdriet.....

Want waar een mens van houdt vindt ie het mooiste

Je moet toch ergens heen met je aanhankelijkheid

Al is 't oud, al is 't saai of lelijk

Waar een mens van houdt, dat raakt ie niet graag kwijt

Carolien is in de dertig en haar hart, dat breekt in twee

Want haar vrind is weggelopen, weg en met een ander mee

Nee, ze wil geen ander hebben en te lijmen valt het niet

Om die bleke saaie vrind....die ze zo geweldig vindt...

Heeft Carolien zo'n vreselijk verdriet.....

Want waar een mens van houdt vindt ie het mooiste

Je moet toch ergens heen met je aanhankelijkheid

Al is 't oud, al is 't saai of lelijk

Waar een mens van houdt, dat raakt ie niet graag kwijt

Carolien is in de tachtig en haar leven viel niet mee

Na de dood komt weer een leven, ja, dat zegt de dominee

Maar ze wil geen ander leven, nee, zo lijmen ze d'r niet

Om d'r eigen grauwe leven, dat ze strakjes op moet geven

Heeft Carolien toch stiekumpies verdriet.....

Want waar een mens van houdt vindt ie het mooiste

Je moet toch ergens heen met je aanhankelijkheid

Al is 't oud, al is 't saai of lelijk

Waar een mens van houdt, dat raakt ie niet graag kwijt