AMBIMIX

Hij is zo zielig, zo alleen

Zijn eten haalt ie uit de muur

De eenzaamheid die drijft hem voort

Dat is vaak wat men van hem denkt

Is niet getrouwd, heeft geen gezin

Zijn bed blijft koud, de hele nacht

En ook zijn flat, 't is vast een bende

Omdat er niemand als ie thuiskomt op hem wacht

Maar een vrijgezel die gaat pas slapen

Als ie alle sterren heeft gezien

Als ie van zijn vrijheid heeft genoten

Als ie zegt: 't was fijn, bedankt, tot ziens

Een vrijgezel die gaat pas slapen

Als ie al zijn zinnen heeft geblust

Pas wanneer de vogels weer gaan zingen

Gaat ie naar huis terug

De avondzon valt over straten en pleinen,

de gouden zon zakt in de stad

En mensen die moe in hun huizen verdwijnen,

ze hebben de dag weer gehad

De neonreclame die knipoogt langs ramen,

het motregent zachtjes op straat

De stad lijkt gestorven toch klinkt er muziek,

uit een deur die nog wijd open staat

Daar in dat kleine café aan de haven

Daar zijn de mensen gelijk en tevree

Daar in dat kleine café aan de haven

Daar telt je geld of wie je bent, niet meer mee

When the sun shines on the mountains

and the night is on the run

it's a new day it's a new way

and I fly up to the sun

I can feel the morning sunlight

I can smell the new born hag

I can hear God's voices calling

on my golden skylight way

Una Paloma blance

I'm just a bird in the sky

Una Paloma blanca