De thuiskomst

ik ken zo goed het huis, waar ik met mijn ouders woonde

en waar ik als kleine jongen mijn stoutste dromen droomde

daar op mijn zolderkamer, met de foto's rond mijn bed

van al mijn jeugdidolen die ik nu nog nauwelijks ken

en ?s avonds voor het slapengaan hoe mijn vader me vertelde

van het grote mensenleven, de verliezers of de helden

ik kom er niet zoveel meer, ik ben er haast een vreemde

toch ben ik er gebonden, meer dan ik vroeger meende

want hier ben ik thuis

al ben ik als een zwerver

die nooit ergens rust vindt

hier ben ik thuis

al ben ik als een sperwer

die niet weet waar zijn vlucht is

toch is dit hier mijn thuis

ik ken zo goed de straat, waar ik als kind vaak speelde

en waar ik van de grote jongens al de geheimen leerde

waar ik uren stond te luisteren naar hun wondere verhalen

die de liefde die in mij was, meer en meer zouden vertalen

mijn eerste kinderliefje, waar ik afspraakjes mee maakte

die ik eeuwig trouw beloofde, die ik nooit zou achterlaten

och wat ben ik nu veranderd, 't is al een stuk verleden

toch is alles daar begonnen, meer dan ik vroeger meende

want hier ben ik thuis

al ben ik als een zwerver

die nooit ergens rust vindt

hier ben ik thuis

al ben ik als een sperwer

die niet weet waar zijn vlucht is

toch is dit hier mijn thuis

toch heb ik op een dag, zoals ik had voorgenomen

van dit alles wat me lief was, zonder spijt afscheid genomen

zonder één keer om te kijken, want je voelt je jong en sterk

je wil de wereld gaan verkennen, je bent zeker van jezelf

en ik reisde door dit land, waar het lot me voeren wou

ik zag alles wat ik wilde en het kind in mij werd oud

maar als ik soms terugkwam en als een prins ontvangen werd

dan wist ik wat ik ginder te weinig had gekend

want hier ben ik thuis

al ben ik als een zwerver

die nooit ergens rust vindt

hier ben ik thuis

al ben ik als een sperwer

die niet weet waar zijn vlucht is

toch is dit hier mijn thuis

al ben ik een zwerver

die nooit ergens rust vindt

toch is dit hier mijn thuis