Frysk Folksliet

Frysk bloed tsjoch op! wol nou ris brûze en siede,

En bounzje troch ús ieren om!

Flean op! Wy sjonge it bêste lân fandíerde,

It Fryske lân fol eare en rom.

Klink dan en daverje fier yn it roun,

Dyn âlde eare, o Fryske groun!

Ompolske fan it hege sâlte wetter,

Fortroppe op in terp of stins,

Hien 'd'âlde Friezen yn de wrâld net,

Har lân en frijdom wie har winsk,

Klink dan en daverje fier yn it roun,

Dyn âlde eare, o Fryske groun!

Fij fan it jok fan stege, frjemde hearen,

Faek earm ek, mar dochs sterk en frij,

Stie d'âlde Fries stânfêst by syn menearen,

Hy wie in Fries, as Fries stoar hy,

Klink dan en daverje fier yn it roun,

Dyn âlde eare, o Fryske groun!

Troch waer en wyn, tsjin need en dea to striden,

Mei 't gleone swurd yn dízren hân,

Wie wille yn dy fromme, stoere tiden,

Wie 't foar de frijdom fan har lân,

Klink dan en daverje fier yn it roun,

Dyn âlde eare, o Fryske groun!

Fan bûgjen frjemd en fij fan leave wurden,

Wie rjucht en sljucht har hert en sin,

Hja bean om neat, mar mei de bleate swurden,

Stie 's'alle twang en oerlêst tsjin,

Klink dan en daverje fier yn it roun,

Dyn âlde eare, o Fryske groun!

Sa faek troch stoarm yn djippe sé bidutsen,

Oerâlde leave Fryske groun,

Waerd noait dy fêste taeije bân forbrutsen,

Dy't Friezen oan har lân forboun,

Klink dan en daverje fier yn it roun,

Dyn âlde eare, o Fryske groun!

Trochloftich folk fan dizze âlde namme,

Wêz jimmer op dy âlders great;

Bliuw ivich fan dy grize hege stamme,

In grien, in kreftich bloeiend leat,

Klink dan en daverje fier yn it roun,

Dyn âlde eare, o Fryske groun!