Gniew

Ej, ej, po co ta histeria?

Potrzebna tu jak w telewizji serial!

Grzech, na co idzie twa energia

Gniew - tak padają imperia

Eh, po co znowu taka lipa,

Ach ten gniew, to u nas rzecz pospolita

Pytasz "skąd agresja? czy mamy ją w nawykach

I czy wystarczy miejsca na trochę serca?" czy tak?

Klikasz, prowadzisz dialog albo furę,

Coś nie styka i emocje biorą górę

Mógłbyś tego typa, co zawinił wziąć za bary,

W głowie honor lub talary, "kurwy" cisną się na wary

Stary - znasz ty gest ten? to jest western,

Pewien jestem i spojrzenie jest pretekstem

Dobrze jest, men, ci? będzie gorzej

Trzeba chęci by przejść od słów na noże

Dobry boże! słodka matko!

Mów co chcesz, póki mówisz to nie hardkor,

Ej ziomie, sprawdź czy stoisz jeszcze w pionie,

Głowa płonie, mówię: koniec!

Ej yo brat, nie daj się emocjom tak ponieść

Flaga nienawiści nie może się tu podnieść

Walka ze złem trwa jak życiowa powieść

Wiemy to po sobie, rudeboy

Często bluźnię, żeby poczuć się trochę luźniej

Ale później z moim sumieniem bywa różnie

Gniew, rozładowanie i iskra

Zapalił się ogień, eksplozja była bliska

Puszczają mi nerwy od nadmiaru werwy

O szesnastej zaczyna się miejskie derby

Każdy jest głodny, a głodny jest zły

Gniew spowodował kolejne łzy

Przepraszam ilekroć przeklinam

Złe nawyki wychodzą ze mnie jak się spinam

Wszędzie stres sprawia, że człowiek tak przegina

Poszedł impuls, a za nim adrenalina

Niestety są ludzie gniewni

I bardzo często wydają się być niepewni, nawet krewni

Mogą w pełni nie zapewnić ci, że się spełnisz,

A nienawiścią twoją głowę zapełnić

Ej, ej, po co ta histeria?

Potrzebna tu jak w telewizji serial!

Grzech, na co idzie twa energia

Gniew - tak padają imperia

Ej yo brat, nie daj się emocjom tak ponieść

Flaga nienawiści nie może się tu podnieść

Walka ze złem trwa jak życiowa powieść

Wiemy to po sobie, rudeboy

Impertynent, imperator czuje presję

Pod presją prezentuje swe koneksje

Koniec końców przyjdzie na to, że obrońców

Atakować będą w pełnym słońcu

Hurra! jest kolejna awantura

Frustrat szura, a postura jak u szczura

Dobry ten, kto sam wywoła sztormy

Niepozorny też wyrabia normy formy

I jak tragarz każdy nosi gniewu bagaż

Kiedy biadasz, wcale sobie nie pomagasz

Stój z boku, nie rób żadnego kroku

Nie prowokuj, myślisz że będzie spokój?

Pewnie będzie, ale nie zanim kojfniesz

Póki co trącisz tym, czym nasiąkniesz

Przy czym przyczyn szukaj w przyczynach własnych,

W zdarzeniach zaszłych śladu protoplasty

Ej yo brat, nie daj się emocjom tak ponieść

Flaga nienawiści nie może się tu podnieść

Walka ze złem trwa jak życiowa powieść

Wiemy to po sobie, rudeboy