Misstap

Een avond in november, met vlagen koude regen

In rails en natte straten glom het neonlicht

Ik reed doelloos rond, geen plaats om te parkeren

En in 't cafe geen enkel echt bekend gezicht

Je zei dat je verrast was dat ik je op kwam zoeken

Het is hier niet veranderd en het ziet er hier echt goed uit

Je praatte wat nerveus en zette haastig koffie

En ik dacht terug aan vroeger, aan de warmte van je huid

Ik hoorde je van alles over iedereen vertellen

We luisterden en praatten en draaiden er omheen

Je wist waarvoor ik kwam, ik zag het aan je ogen

We dachten allebei aan hoe het zijn zou, zo meteen

Je wist je niet goed raad maar je kon het niet verbergen

Ik zei dat je heel fijn was en je schoof bij me vandaan

Je deed het niet uit onwil, maar uit angst voor oude wonden

Uit angst dat ze door warmte weer open zouden gaan

Misschien deed je het wel omdat je bang was voor een afscheid

Als het morgen weer voorbij zou zijn en jij weer achterbleef

Dus ik zei dat ik moest gaan en ik zei: "Het was gezellig."

Je lachte bijna opgelucht en je keek me peinzend na

En buiten in de auto bleef ik nog zitten kijken

Hoe achter de gordijnen van de flat het licht verdween

En we waren in de armen van het nameloze donker

Allebei ons zelf weer en allebei alleen