Weet Je Nog...??

"Weet je nog, moeder", zei laatst een oud heertje

Voor een cafe'tje en dik in de zon

"Hoe je me vroeger, terwijl we zo zaten

Zomaar opeens in m'n hand knijpen kon?"

"Weet je nog, vader", en eventjes gleed er

Zomaar een glimlach langs moeder d'r mond

"Hoe je me toen in dat grijze tailleurtje

Net een Boileautje... zeg, weet je nog?... vond...?"

"Weet je nog...", zuchten zoveel ouwe mensen

Ook in de zon en het zomerse groen

Hoe je hier vroeger als opa en oma

Stil en gelukkig een tukje kon doen

Op een vertrouwd en renderend papiertje

Of op een spaarpot, met kwartjes vergaard

Op een pensioentje... een huis met een tuintje

Dat je met steentje op steen had bespaard

Weet je nog hoe we daarginds in die pondok

Boven de thee aan het diepe ravijn

Als onze dag in de avond vervloeid was

Hebben gedroomd hoe het later zou zijn...

Later... als bibit en zaad kon ontbloeien

Tot wat wij zagen als bloesem en vrucht

En dat verbloeid is, nu wij al geweest zijn

In onkruid en rimboe... en kwalijk gerucht...?

Weet je nog... weet je nog... opa en oma

Zijn te gesjochten, te moe en te oud

Om aan hun weet-je-nog zelfs maar te denken

Oma moet koken... en opa zoekt hout

Straks komt de winter... geen kleren... geen kolen

En weer die zorg om het dagelijks brood

Oma en opa gaan, net als twee mussen

Grauw en vergeten, if winter comes... dood