Idir Áird Mhór Is Eochaill

Idir aird mhór is eochaill sa ród seal do bhíos

Ar chóngar na taoide is í ag tráchaint

Sea do dhearcas an ógbhean go mómharach binn

'S a cuacha léI cíortha go básta

Is cailín ó eochaill í, is eolach dom í

Is tá sí gan pósadh go dpósfadsa í

Tá coróin geal I'm phóca 'gus ólfaimíd í

Agus fágfaimíd siúd mar atá mé

Do thugas grá chléibh' duit, a spéirbhean, ar dtúis

Nuair a leagas mo shúil ar do bhánchnis

Is go mbfhearr liom ná mórchuid den ór atá agat

Go mbeifeá sa chúinne ag mo mháithrín

Bheadh do bhabaí breá bó agat tráthnóna le crú

Is do leaba breá cóirithe go ló duit sa rúm

Chuirfinn búclaí I'd bhróga luach coróineach is púnt

Is, a stóirín, ná tabharfá do lámh dom?

Ní thabharfainn mo lámh duit go brách le haon fhonn

Go gcuirfead scéala ar dtúis chun mo mháithrín

Mar fuair sí do thuairisc go suarach ar dtúis

Gur minic do chúrsa go dtí an tábhairne

Nárbh aon ní leat ól ó'n choróin go dtí'n punt

Ag caitheamh do stóir ar mhná óga is ar lionn

Tar éis díol as fear cheoil ní bheidh feoirling I'd phúitse

Is a stróille, cé thabharfadh bean bhreá dhuit?

Ná creidse na scéalta, na bréaga atá ar siúl

Is annamh mo thuras go tigh tábhairne

Tá airgead I'm phóca is mórchuid I'm thrúnc

Níor ólas riamh punt ar aon láthair

Bheadh a mhalairt de ghnó againn sa bhfómhar atá chughainn

'Baint garraithe prátaí is ag cur stácaí ar a mbonn

Is mo mhacha bheith lán de bha bána is dubha

Gan aoinne chun iad a chrú ach mo mháithrín