Styl warszawskich ulic

[Wilku, Bilon | skrecze: DJ Mario]

Wilku

Reprezentuję styl warszawskich ulic

Chcesz jeszcze, każdy za coś buli

Podwórka pełne żuli i narkomanów

Brudne dzieciaki kontra dzieci bananów

To nie z ekranu kolejny odcinek klanu.

To rzeczywistość i ja po nastukaniu

Bit leci wolno, jak joint na okrągło,

Cały czas ora, czaszkę mam spokojną,

Bo razem z ziomkiem płynę

We dwóch zawsze raźniej,

Wytęż wyobraźnię, by nie być zagubionym

Następny joint skręcony

Ej ty na co czekasz?

Daj zebrać myśli, znów w przyszłość uciekam

Człowiek - nie zwlekaj, łap każdą szansę

Robię co swoje, pierdolę niuanse,

Dobre imię lepsze niż pancerz,

Lepkie palce i mikrofon w ręku

Dzieciaku bez lęku w xxi wieku

Wszystkie chwyty dozwolone są,

Hemp Gru bez lipy - zrozum to,

Bilon, wudezetcio - prosto z Emokah, jeszcze jeden mach,

W razie co wiesz, nie znamy się - ciabach,

Znasz ten fach, pozdrawiam ludzi w każdym mieście,

wkurwia mnie, że wszędzie są leszcze,

Że zawsze znajdzie się ktoś, kto będzie przeciw

Ktoś kto chce wbić ci nóż w plecy

Takie życie, znasz to niestety

WDZ dobiłem do mety

Bilon

Warszawskich ulic styl da się lubić

Zabierz przewodnika, żeby się nie zgubić

Naucz się języka, by się porozumieć

Nie ważne mieszkasz gdzie, żeby to rozumieć

Świat rap rozszerza swoje macki

Jesteś bliżej rozwiązania zagadki

Są graficiarskie gangi, bibojowe szajki,

Wspólnoty DJ-skie, rodziny raperskie

Ja nawijam wierszem, zaglądam w twoje serce

Nazywany wieszczem a także krawaciarzem

Kipi to miasto od politycznych afer

Zduszony w sosie wciąż niespełnionych marzeń, pustych obietnic

Przez to nie mięknie, lecz swoim życiem tętni

Wojen i powstań wycierpiało męki

Przeżyło komunę, oddaję mu szacunek

Czy to do ciebie trafia??

Na czerwonym świetle rządowa mafia,

Prze ulice mego miasta mknie

Wszyscy patrzą jak by pierwszy raz,

Zobaczyli kurwy te

Wszyscy patrzą jak by pierwszy raz,

Zobaczyli kurwy te

Wilku

Warszawski styl

Emano, ulica pozdrawia, ulica leczy

Zastanawiasz się gdzie wychowują się twe dzieci?

W betonowej dżungli leniwie czas leci

Ze mną kumple, zawsze coś się skręci,

Patrz tam psy, niebieskie śmieci

Cała dzielnica od staników się świeci

Skąd to znasz do kurwy nędzy?

Łatwy hajs ciągle nęci, JLB aż do śmierci

Zmęczył cię syf to Mokotów stary

Nikt nie chce mieszkać już na osiedlach szarych

Nie jednych nie stać, by napełnić gary

Nie będzie czary-mary stoliczku nakryj się

Pieniądze to błogosławieństwo, chcę, by wypełniały kiermany me,

Myślisz, że jestem wygrzany, nic podobnego to nie tylko rym

Mam władzę nad życiem swym, strzeż się żmij

Prawdą wal prosto w ryj dopiero później mów za co,

Dla mnie też muzyka to narkotyk, jak dla Waco

Na co, by to wszystko było, gdyby nie my

Mą pracą gęby nie wycieraj, bo będziesz zbierał kły,

Lepiej zacznij odliczać dni, godziny i minuty

Na Emokah każdy kot na cztery łapy kuty,

Czy dojdziemy na skróty do lepszego życia?

Warszawska ulica to nasz styl bycia

Zjedz to, przełknij i dopiero się zachwycaj ziom.