Linda Uit Paterswolde

Ik heb mijn vrouw leren kennen in Assen. We waren toen precies vier jaar

getrouwd. En dat was het moment om uit elkaar te gaan. Ik heb haar

destijds ontmoet in Paterswolde. Op het naaktstrand van het

Paterswoldermeer. Ik heb haar daar op een beetje vreemde manier ontmoet.

Dat komt zo, ik ren nogal veel op zo'n naaktstrand. Ja, want soms, als er

een vrouw voorbij komt ben ik weleens bang dat ik een erectie zal krijgen

en om haar en mezelf niet in verlegenheid te brengen, spring ik maar snel

even het koude water in. Soms komt er iemand voorbij waarvan ik zeker weet

dat ik geen erectie zal krijgen, maar om niet onbeleefd te lijken, spring

ik toch maar snel even

Nou, en terwijl ik zo heen en weer aan het rennen was, kwam ik een oude

bekende tegen, die me voorstelde aan een zekere meneer en mevrouw De

Bruin. Hij zei: "Mag ik je even voorstellen? Meneer en mevrouw De Bruin"

Ik keek en ik keek regelrecht in het liefste gezichtje dat ik ooit van

mijn leven had gezien. Maar ook mevrouw De Bruin mocht er wezen. Dus ik

ren dubbel zo hard naar het water, meneer en mevrouw De Bruin renden een

eindje met me mee

Onderweg werd ik nog voorgesteld aan hun dochter. Met haar ben ik die

avond Paterswolde in geweest. Na afloop heb ik haar naar huis gebracht

omdat ze niet alleen in het donker over straat durfde

Daarna heeft zij mij naar huis gebracht omdat ik ook niet alleen in het

donker over straat durfde. Vervolgens bracht ik haar weer naar huis en zij

mij weer, net zo lang tot het licht werd

Ik ben uiteindelijk met Linda de Bruin getrouwd

Linda en ik betrokken een huisje in de driehoek Assen, Rolde, Rome. We

kregen daar binnen het jaar een kind. Het was een pijnlijke bevalling. De

geboorte van onze dochter was dan ook een weinig vrolijke aangelegenheid.

Het enige wat er opgewekt aan was, waren de weeen. Toch wel vreemd vond

ik, dat de geboorte van onze dochter zo lang duurde. Terwijl de verwekking

ervan in een vloek en een zucht was gebeurd. De zucht was van mij, de vloek

van mijn vrouw

Het meest pijnlijke aan de bevalling was wel dat het kind zo

verschrikkelijk lelijk was, ja echt, het was een foeilelijk kind. Het

klinkt raar, maar toch zijn mijn vrouw en ik wel blij met ons kind, want

ziet u: Linda en ik, we hadden wel heel bewust gekozen voor een kind. Niet

direct dat kind... maar toch wel 'n kind. En ondanks dat ze zo

verschrikkelijk lelijk was, heb ik destijds een succesvol liedje voor haar

geschreven. Het heet

Anne

Allebei de ogen

Van de allermooiste vrouw

Zijn niet half zo mooi

Als die ene van jou

De vreugde die Anne ons gaf kon niet verhinderen dat mijn vrouw en ik

elkaar meer en meer leerden kennen en we uiteindelijk in Assen uit elkaar

zijn gegaan

De scheiding van Linda viel mij zwaar. Ik was zo aan haar gehecht dat ik

operatief verwijderd moest worden

Wederom vrijgezel

Een opblaaspop is ook niet alles

Ze zet geen koffie, ruimt niet op

Oke, het vrijt wat fijner, maar daar houdt het wel mee op