De Begrafenis Van Manke Nelis

De hele Willemstraat, die was in rep en roer

Een ieder trok z'n zondagse pakkie aan

Ze moesten Manke Nelis, die 'm was gepiept

Met z'n allen netjes begraven gaan

Familieleden en een ieder die 'm had gekend

De Loterijclub en het Viscollege was present

Ome Gerrit, die liep zwaaiend met z'n vrouw

Met een rooie das, maar verder in de rouw

En al de kraaien, zoals gewoonlijk, van geen neutje vies

Sloegen bij schele Dries eerst een paar taaie achter hun kies

En de buurvrouwen jammerden: "Sapperloot

Die arme Manke Nelis, zo in ene dood"

's Avonds is 'ie, volgens Daan

Nog goed en wel naar bed gegaan

En 's morgens is 'ie zo in ene dood opgestaan

Z'n vrouw werd door de hele buurt gecondoleerd

En riep: "Zo heit 'n mens nou altijd wat

Aan een kant is 't goed dat 'ie 'm is gecrepeerd

Zo'n lollig leven heb ik toch nooit gehad

Hij heit nog nooit een rooie cent verdiend, en altijd was 'ie los

En nou krijg ik tenminste honderd gulden uit het dooiebos"

Eindelijk kwam de stoet voor, en men hees heel droog

Nelis buiten het raam, zo van vier hoog

Een ieder riep: "Opzij, hij is gemeen genoeg, subiet

Om boven op je test te springen, als 'ie er de kans toe ziet"

Toen de kist beneden was, werd 'ie heel net

Met blommen in het eerste rijtuig neergezet

En daarna stapte iedereen

In de rijtuigen meteen

En zo ging de stoet naar de begraafplaats heen

Maar in de Spaarndammerstraat werd gestopt

Bij een kroeg, op voorstel van Rooie Bart

Ze haalden Nelis netjes uit de koets vandaan

En zetten 'm zolang maar onder het biljart

Toen een partijtje stoten, en de hele rouwstoet, ziet

Zocht in de Ouwe Catz vergetelheid voor hun verdriet

Toen 't hele soepie dronken was riepen ze luid:

"Jongens, nou eerst Nelis wegbrengen, vooruit!"

zwaaiend stapte een ieder in de bakkies, aangedaan

En ze zongen: "Dooie Nelis, die zal nooit verloren gaan"

Bij de begraafplaats gilde plotseling Rooie Bart:

"Die dooie Nelis staat nog onder 't biljart

Jongens, ik ben er erg voor

We motte die goser halen, hoor

Want zonder Nelis gaat de voorstelling niet door"

Ze haalden Nelis netjes uit de kroeg vandaan

En ze reden in een gestrekte draf

Zingende en zwaaiend, net of het een bruiloft was

Dooie Manke Nelis naar zijn graf

Onder een dronkemansgespies en Ouwe Catzgehuil

Viel Ome Gerrit, met een plons, bij Nelis in de kuil

Ome Hein zei: "Laten we hier niet langer blijven staan

Zand er over maar en alles is gedaan"

Toen Ome Gerrit dat hoorde, schreeuwde hij in doodsnood uit:

"Nog geen zand erover, ben je gek, haal me d'r eerst es uit!"

Hij kroop die kuil uit, ramde d'r eerst een paar opzij

Toen werd het dra een reuze matpartij

En 's avonds kwamen ze aangedaan

Wijl ze op geen benen konden staan

Van de begrafenis terug in de Jordaan