Ze zeggen dat ze Nero nog gevoed heeft

Ze zeggen dat ze Nero nog gevoed heeft

Dat ze Napoleon z'n broodjes heeft gesmeerd

De Beauvoir en Signoret, ze bracht ze allebei naar bed

Ze heeft Euripides het ABC geleerd

Zoveel baby's als er door haar zijn gewassen

Zoveel stervenden heeft zij voor 't laatst gehoord

Wie verlamd was of melaats, vond bij haar altijd een plaats

Een beetje schaduw, of een verwarmend woord

Verdwaalden heeft ze teruggeleid, naar een huis van rust en veiligheid

En steeds wanneer ergens haar taak was volbracht

Den nam ze haar spulletjes en ging ze zacht

Als een dief in de nacht naar een andere tijd

Ze liep voorop in de Franse revolutie

Om bemoedigend te spreken waar ze kon

En in wereldoorlog twee bracht ze elke middag thee

Aan de soldaten van het vijfde bataljon

Dat de meesten haar vergaten op te merken

Of hun dankbaarheid niet toonden, deed haar niets

Onuitputtelijk als wat, deelt ze met iedereen de schat

Uit haar schortzak of het mandje op haar fiets

Tot elke dienst en daad bereid, zo onvoorwaardelijk toegewijd

En zijn de troost en het voedsel verstrekt

Dan pakt ze haar spulletjes en ze vertrekt

Naar een andere plek en een andere tijd

Op een goeie dag kwam ze mijn vader tegen

En ze zag dadelijk hoe nodig ze hier was

Vanaf dat moment is zij de warme douche voor hem en mij

Moeder Theresa in een badstof ochtendjas

De poezie, die ooit haar daden sierde, lijkt minder, maar soms schiet ik

vol

Als ze iets opraapt van de grond, of ze praat tegen de hond

Of langdurig worstelt met een keukenrol

O moeder, mama, majesteit, o bron van mijn geborgenheid

En is straks na jaren uw werk hier gedaan

Dan trekt u uw zondagse lakschoenen aan

Dan pakt u uw fietstas en zal u weer gaan

Naar een ander bestaan en een andere tijd