Huwelijksmars

Uit liefde of uit dwang, om het geld, om de stand

Berekend of bedeesd, vlecht men de huw'lijksband

'k Heb deftig, zwarte heren en grove rauwe meiden

'k Heb snoevers en sinjeurs naar het stadhuis zien rijden

Maar hoe lang ik ook leef, ik vergeet nooit de dag

Dat ik de mooiste bruiloft van mijn leven zag

't Was toen mijn lieve ouders, na lange tijd van minnen

Na lang verloofd te zijn, de echt gingen beginnen

Hoog op een ossekar zaten zij naast elkaar

Die kar werd voortgesleept door 'n wilde vriendenschaar

De wederzijdse ouders liepen verwoed te duwen

Blij dat hun kinderpaar nu eindelijk ging huwen

De huwelijkse stoet was bepaald wat bizar

Dus staarde 't straatpubliek verwonderd naar de kar

We werden aangegaapt door heel de burgerije

Die nimmer zo'n partij aan zich voorbij zag rijen

Er woei een woeste wind rond de bruidegom en bruid

Die greep mijn vaders hoed en blies hem voor zich uit

En uit de lage wolken viel troosteloos de regen

Als om de trieste stoet te spoelen van de wegen

Mijn moeder huilde zacht en haar bonte bloementuil

Ging als een ledepop in bei' haar armen schuil

Ik liep, om haar te troosten, met dreunende akkoorden

Op mijn harmonica het bruidskoor te vermoorden

De jonkers van de bruid schreeuwden kwaad en in koor

"Tart ons maar, Pluvius! Het feest gaat toch wel door!"

De warrelige stoet die zelfs de goden schuwden

Trok door de regen voort. Leve de jonggehuwden.