De stuiter

Ik had ook mijn zakje knikkers

Ik had wat anderen hadden

Een paar stuiters en verder die gewone van klei

Het was een van de eerste voorjaarsdagen

Ik had mijn kniekousen opgerold tot op mijn klompen

Ik was nog niet op school maar op het schoolplein werd na schooltijd geknikkerd

Het knikkerkuiltje was vlak bij een van de wortels van de grote beuk

We waren met z'n vijven

Toen iedereen, zoals altijd voordat we begonnen, zijn eigen knikkers vergeleek met die van de anderen gebeurde het

Een van de oudere jongens

Harm

Had de grootste en mooiste stuiter van allemaal

Als je hem tegen het licht hield veranderden de figuren binnenin ieder ogenblik van vorm en kleur

Ik mocht hem even vasthouden en zag dat alles wat ik ooit gedroomd of gehoopt had waarheid werd binnenin de stuiter

Ik moest hem hebben

Harm - zei ik - geef mij die stuiter

Nee - zei Harm

We knikkerden, maar Harm zette de stuiter niet in

Hij hield hem in zijn rechter broekzak en won van me

M'n knikkerzak was bijna leeg toen ik binnen moest komen

Die nacht woonde ik in een grote glazen stuiter

Ik rolde over de aarde

Het landschap om me heen veranderde de hele tijd

Ik danste over blauwe, groene en rooie draden die onder mijn voeten in elkaar overvloeiden

Ik stapte niet mis want het was mijn wereld, mijn huis

Ik moest hem hebben, de stuiter

De volgende dag ging ik na schooltijd weer naar het schoolplein

Het was miezerig weer en de beuk droop

Harm - zei ik - geef mij die stuiter

Nee - zei Harm

We knikkerden en ik verloor mijn laatste knikkers aan Harm

Toen ik binnengeroepen werd ging ik nog een keer naar hem toe

Laat hem nog eens zien - zei ik

Nee - zei Harm

De volgende dag kon ik niet meedoen want ik had geen knikkers meer

Ik stond tegen de beuk geleund te kijken

Drie dagen lang

De vierde dag kwam Harm over het schoolplein aangelopen

Een lange, rooie worm tussen zijn duim en wijsvinger

Doorschijnend kronkelend in de zon

Net toen ik met iedereen weg wou rennen bedacht ik me

Ik vloog op hem af en begon hem te slaan en te krabben

Met z'n ene hand hield hij de kronkelende worm vast

Met de andere probeerde hij me van zich af te duwen

Híer met die stuiter - schreeuwde ik - smeerlap, viezerik

De worm kronkelde voor m'n ogen

Nooit nooit - schreeuwde Harm- alleen (en zijn gezicht veranderde in dat van de here der heerscharen die zich bewust is van zijn almacht) alleen als je de worm opeet

Ik deed een stap achteruit

Het schoolplein draaide

Goed - zei ik

Harm lachte

Hij hield de worm boven m'n gezicht

Ik deed mijn ogen dicht en dacht:

Stuiter, wereld, huis, zon, draden van goud

En slikte de worm door

Toen ik mijn ogen opendeed was Harm witter dan ik

Geef op, die stuiter - zei ik

Hij gaf hem zonder een woord en liep weg

Achter de beuk gaf ik over

De worm leefde nog en verdween in het knikkerkuiltje

Ik liep naar huis en verstopte de stuiter op een geheime plaats

Ik heb nooit meer geknikkerd na die dag

Ook heb ik nog maar een keer bijna overgegeven

Dat was toen jij voor de grap een worm op mijn bord legde die je in je sla gevonden had

Ik heb hem niet opgegeten

Zo graag wou ik je niet