Modlitwa Wojownika

Cóż to była za walka! - Zdziwią się Bogowie

Gdy popatrzą na zlane krwią pobojowisko

ŻAdna pieśń tej bitwy czynów nie opowie

Wszędzie tylko trupy, od posoki ślisko

Mgła czerwona mi oczy zasnuwa powoli

Lecz mam pewność, że dzielnie stawałem w szeregu

Wokół cisza się wzmaga I nic mnie nie boli

Choć wkrótce się znajdę na Umarłych Brzegu

Czekam teraz na orły, wszak tak być powinno

By orły zabrały dusze wojowników

Słońce już zachodzi I robi się zimno

Trupy zmarłych leżą w malowniczym szyku

Dziękuję Ci Matko - Mokoszy łaskawa

Za to, żeś mnie zrodziła I dawała siłę

Idzie koniec, oczy przesłania mgła krwawa

W Twoim łonie - kolebce dziś znajdę mogiłę

Dziękuję Ci Rodzie - starcze srebrnobrody

Za to, że bogactwem hojnie mnie darzyłeś

Zawsze miałem dość ziemi, powietrza I wody

Ty we mnie odwagę I ogień wszczepiłeś

Dzięki Ci Perunie, za dobrą śmierć w boju

To Ty kłam zadałeś plugawym oszczercom

Co mi jad sączyli do sławy napoju

Ty za to skarałeś ich hańbiącą śmiercią

Przyjmij mnie do siebie dziś, Nawijski Panie

Któryś mnie nauczył słowa zakląć w pieśni

Bo zanim rozlegnie się koguta pianie

Uleci duch dumny z mej przebitej piersi