PRL (Peja, Rap i Ludzie)

Na pocz¹tku lat osiemdziesi¹tych

Peja rap i ludzie prze¿yli w Je¿yckim brudzie

na pocz¹tku lat osiemdziesi¹tych

Peja rap i ludzie Peja Peja rap i ludzie

Peja rap i ludzie prze¿yli w Je¿yckim brudzie

tu gdzie wszystko siê zaczê³o trudny dzieciak w ¿ycia trudzie

w narastaj¹cej ob³udzie naznaczony piêtnem biedy

Rychu czeka³ na sw¹ chwilê kiedy bêdzie ten czas kiedy (kiedy)

Peja rap i ludzie to niezmienne charaktery

rap nie by³ fa³szywy a cz³owiek zawsze szczery

nie uschnê jak to drzewo ros³o pod oknami Wioli

trudny dzieciak przetrwaæ musia³ by ten z³y los wypierdoliæ

To komuny by³y czasy to jak kartka z kalendarza

raz w roku dzieñ drukarza dla ma³ego Rycha faza

szansa na sukces ¿eby siê ludziom pokazaæ

gdy przy mikrofonie sta³em chcia³em œpiewaæ popis dawaæ (yo)

kaczki z nowej paczki wolne style laskowika

bez talentu s³owika z Poznania Rychu fika³

przy mikrofonie pierwszy szlif to nie koniec

dziœ dwadzieœcia lat póŸniej przysz³o mi se to przypomnieæ

czy zdradza³em talent nikt nie pomóg³ siê rozwin¹æ

pani od muzyki zawsze robi³a mi wstrzyki

pierdoli³em jej synkoty i wiolinowe klucze

wystukuj¹c sobie rytmy w niezmienionym obuwiu (ta)

œpiewa³ Ryœ o ¿ó³wiu i o Je¿u z przedszkola

w domu Rychu siê chowa³ muzycznie wyedukowa³

tej pani nie szanowa³ za co za te wstrzyki

zbyt odmienne pogl¹dy i podejœcie do muzyki

z sopranem na chórzystê obciach ja za artystê

czwarta klasa na liœcie siê mnie nie doczekaliœcie

wiêcej nie obecny ni¿ ustawa przewiduje

wa³ki Rycha Peji mimo to Rychu bez dwójek

pies kieszenie rewiduje izba dziecka z centrum targów

do domu odstawiony gabaryn¹ ju¿ bez ¿artów

szlaban mam od starych za te parê œmiesznych fantów

za nieobecnoœæ w szkole i za szereg innych kantów

i najwiêksza z kar zero radia telewizji

a kumple najbli¿si na podwórko sobie wyszli

dzwonek do drzwi nie Ryszard nie wyjdzie

³zy mówi¹ o krzywdzie jeszcze czas radoœci przyjdzie

a do tego czasu mia³em chwile by przemyœleæ

Peja lat szeœæ na czarnej ¿ycia liœcie

(Peja lat szeœæ na czarnej ¿0ycia liœcie)

(na czarnej ¿ycia liœcie)

Peja rap i ludzie prze¿yli w Je¿yckim brudzie

tu gdzie wszystko siê zaczê³o trudny dzieciak w ¿ycia trudzie

w narastaj¹cej ob³udzie naznaczony piêtnem biedy

Rychu czeka³ na sw¹ chwilê kiedy bêdzie ten czas kiedy (kiedy)

Peja rap i ludzie to niezmienne charaktery

rap nie by³ fa³szywy a cz³owiek zawsze szczery

nie uschnê jak to drzewo ros³o pod oknami Wioli

trudny dzieciak przetrwaæ musia³ by ten z³y los wypierdoliæ

Brawurowa ucieczka prosto pod ko³a samochodu

wyskoczy³em z papci cud ¿e ¿yje oto dowód

wiem nie by³o lekko gdy jecha³em karetk¹

dzisiaj dziêkuje Panu ¿e nie zosta³em kalek¹

pomimo to ¿e ¿ycie mia³o siê okazaæ mêk¹ piek³em nie mekk¹

nie l¹dowa³em miêkko jak kot na cztery ³apy

znów porachowane graty kartkowe klimaty

czas ¿ywienia na raty czas konspiry solidarnoœæ dla prl'u lojalnoœæ

za g³os buntu karalnoœæ zna³em kilku wywrotowców

cytuj¹cych broszury co zosta³y po ojcu

ma³y wtedy by³em nie wiedzia³em wszystkiego

dlaczego i za co zabili Romka Strza³kowskiego

wiele nienawiœci do Zwi¹zku Sowieckiego

lata osiemdziesi¹te ciekawy okres z ¿ycia mego

Peja rap i ludzie prze¿yli w Je¿yckim brudzie

tu gdzie wszystko siê zaczê³o trudny dzieciak w ¿ycia trudzie

w narastaj¹cej ob³udzie naznaczony piêtnem biedy

Rychu czeka³ na sw¹ chwilê kiedy bêdzie ten czas kiedy (kiedy)

Peja rap i ludzie to niezmienne charaktery

rap nie by³ fa³szywy a cz³owiek zawsze szczery

nie uschnê jak to drzewo ros³o pod oknami Wioli

trudny dzieciak przetrwaæ musia³ by ten z³y los wypierdoliæ

Wczasy z zak³adów pracy jeœli ktoœ z rodziców robi³

by³ obowi¹zek pracy znaczy istnia³ takowy

nikt tu siê nie dorobi³ pytasz co na Je¿ycach

to samo co zawsze czyli nic wieczna nuda

patrzê jak siê marnuj¹ jak ten Rychu z³otówa

niegdyœ ziomal mego ojca œwieæ Panie nad Waldasem

Rychu by³ asem i jest choæ zmarnia³ z czasem

co go spotkam to z nim gorzej m³ody ch³opa-dziada wzorzec

i nie mogê mu pomóc on wie do czego d¹¿y

bo tyle lat ju¿ b³¹dzi bezlitosna ulica

wszystkich niszczy nas nie kocha ma ulica macocha

z której siê wyrwa³em od niej dystansowa³em

wyszed³em z cienia rade da³em przetrwa³em

Peja rap i ludzie prze¿yli w Je¿yckim brudzie

tu gdzie wszystko siê zaczê³o trudny dzieciak w ¿ycia trudzie

w narastaj¹cej ob³udzie naznaczony piêtnem biedy

Rychu czeka³ na sw¹ chwilê kiedy bêdzie ten czas kiedy (kiedy)

Peja rap i ludzie to niezmienne charaktery

rap nie by³ fa³szywy a cz³owiek zawsze szczery

nie uschnê jak to drzewo ros³o pod oknami Wioli

trudny dzieciak przetrwaæ musia³ by ten z³y los wypierdoliæ