Margjit Hjukse

Stolt Margjit ho reidde seg til kyrkja å gå

Tidi fell meg longe

Så tok ho den vegen til fjølle låg

Det er eg som ber sorgi so tronge

Og som ho no kom fram med bergjevegg

Då kom Bergjekongen med det lange, kvite skjegg

Og Bergjekongen tukka fram sylvforgylte stol:

"Set deg der, stolt Margjit, og kvil din fot!"

Så var ho i berget i åri dei ni

Og ho fødde sønir og døtrar tri

Og Margjit ho sat med sit handtein og spann

Då høyrde ho Bøherads kyrkjeklokkur klang

Stolt Margit ho tala til Bergjekongen so:

"Å må eg få lov til min fader å gå?"

"Å du må få lov til din fader å sjå

du må kje vera burte hot ein time hell tvo"

Å då som ho kom der gangand' i gård

hennar saele fader ute for henne står

So leidde han inn stolt Margjit med glede og gråt

So sette han henne i sin moders sto

Men då kom bergjekongen snøgt som ein eld

"Kjeme du inkje heimatt til bonni i kveld?"

"Fare no vel då alle i min heim

no kjeme eg alli til dikkon meir"

Stolt Margjit ho sette seg på gangaren grå

Ho greit fleire tårir hell hesten ha håt