Het is niets

Gevoeligheid? Betrokkenheid? Wat wil je nou

Realiteit of poezie, wat wil je nou

Als ik als schrijver alle engelen en god beschrijf

Dan kan het best dat ik als mens daar juist de spot mee drijf

Ik zet als schrijver waar dat nodig is de wereld naar mijn hand

En misschien heb je wel gelijk en is de mens mijn zwakke kant

Wat ik aan hartstocht heb en liefde is te vinden in mijn werk

Ik ben als man misschien niet veel, alleen als schrijver sta ik sterk

Je kunt me lezen, niet met me leven

Ik heb alleen maar mijn verhalen om te geven

Praat met mijn stukken, slaap met mijn boeken

Omhels de schrijver maar probeer in godsnaam

Nimmer naar de mens te zoeken

Ah

Hij bloedt

Roep een dokter

Nee, nee. Laat dat. 't Is niets."

't Is niets, 't is niets

Ik ben een aangeschoten vogel net als zij

Wat maakt het uit, er komt een eind aan ieder leven

Elke illusie gaat uiteindelijk voorbij

Je kunt niet eeuwig door de tijd heen blijven zweven

Een vogel jong en blank zijn, mooi gezond en rank zijn

Je vleugels uitslaan in een hemel die van jou is

En die zo schitterend en helder stralend blauw is

Je ziet de wereld ver beneden je verdwijnen

Je voelt de zon steeds warmer op je vleugels schijnen

Je vliegt omhoog, 't is net of Icarus weer daar is

Zijn slanke vleugels blank als pas gevallen sneeuw

Het wordt je dood, maar je gelooft niet dat dat waar is

Totdat je neerstort, als een aangeschoten meeuw