Jestem

Chłodne oko krwią zachodzi już nad dachami

Kropla pasji, smuga pragnień, żalu, gniew i złość;

Siła uczuć wobec zimnej kalkulacji,

Noc nadchodzi i ukoi niespokojny dzień.

A gdy noc, ja otwieram kokon

Teraz nic nie zrani mnie

Noc nadchodzi i otuli strach chłodnym kocem

Nagle stał się siną zjawą statystyczny ktoś

W nocnym mroku wszystkie twarze są tak jednakie

Prawda, równość, tajemnica, gdy nadchodzi mrok.

A gdy noc, otwieram kokon

Teraz nic nie zrani mnie

Kiedy noc, teraz nikt nie widzi dalej

Pod osłoną cienia szarzy kochankowie

Nabierają nowych barw, odsłaniają swoje twarze

Oczy są wrotami marzeń, usta plotą w dzikim tańcu,

Przez chwilę on wierzy, że kocha, ona wiecznie wierna

Cienia zew, wychodzą z dziupli;

Cienia zew, zdzierają maski

Teraz nic nie zrani mnie,

Teraz nic nie dotknie mnie

Teraz nikt nie widzi dalej,

Teraz nikt nie rozumie więcej,

Teraz nikt śmiać się nie będzie

Ze słabości - wszyscy słabi.

Teraz nikt nie sięga wyżej,

Wszyscy boją się tak samo.

Węszę mgłę, wychodzę w nią,

Nieznanym skóra parzy

Jestem

A gdy noc, ja otwieram kokon

Nic nie zrani mnie