Requiem

Als 'k mijnen tocht deur 't tranendal stake

En word geroepen bie de grote baas

Als ik zogezeid mijn pupe krake

En mijne laatsten asem uitblaas

Komt mijnen uitvaart dan nie bederven

Als ik mijn karre de gracht in duw

Of proper gezeid als ik zal sterven

Als 'k dus voorgoed mijn sjiek uitspuw

Bespaar mie dan d'onoprechte gebeden

De groene kransen van plastiek

De sukkel is al ne keer overleden

Anders wierd ie hier nog doodziek

't Is 't hopen van hokus spokus vobiscum

Dat ie mag vinden wat ie zocht

Requiescat in secula seculorum

Muziek en zang op zijne laatsten tocht

Je moet niet te kwistig de kwispel zwaaien

De klokken en 't walmend wierookvat

Ze gaan mie wel in 't vagevuur draaien

Zegent ons liever uit 't goed oud vat

We gaan onzen dorst nog ene keer lessen

vrienden goddank t is ons dikwijls gelukt

En u vriendinnen edele prinsessen

'k He u zo vierig aan 't herte gedrukt

Zingt nu de sloeber het 't goe bekeken

met stille trom der onder gemuisd

ie is aan zijn liederlijk leven overleden

Zijn snaar is gesprongen, zijn schup afgekuist

Geen rammelende rinkelende dekoraties

Geen soldatesk klaroengeschal

Geen plechtige postume felicitaties

Zingt liever thope een liedje 't is al

Geen tombe of bronzen gebeeldhouwd gevaarte

Geen donkere kelder van steen en lood

Leg mie liever in 't licht in de klaarte

Simpel in d eerde warm en bloot

Begraaf mie maar ergens in 't veld verloren

Waar dat de beke heure weg nog vindt