Van de Liefde

Der zijn van die zangers die de liefde bezingen

lijk dat wij klappen van 't were

ze lopen de poten van hun gat

en hun herte 't slaat weg en were

hun herte och God 't slaat open en toe

ze bibberen op hun beên

want 't lief kornt niet af op de rendez-vous

hun ziele valt brokke verscheên

Zeg me nu zere, wat is toch de liefde

waarom ga je toch zo te kere

met smachtende stemme en 't groot orkest

ach zeg het of zing het me zere

Is 't waar komt de liefde bij maneschijn

in de liedjes is dat lijk de gewente

of komt z'even goed binst dat 't water giet

komt ze 's winters of komt z'in de lente.

Komt ze nu 's nuchtens of komt z'over dag

's noens binst of juist achter 't eten

bij 't vallen van 'n avond of diep in 'n nacht

ach 'k ben doodkurieus om 't te weten

ze zeggen dat je dan joen eten laat staan

en de grootsten zuiplap drinkt water

als de liefde hem heel onverwachts overvalt

bezwijkt zelfs den heiligsten pater

Ze komt van z'n eigen lijk nen dief in de nacht

en den enen dag is niet slechter dan 'n anderen

en ze komt nog liefst als je ze niet verwacht

ne mens kan daar niets aan veranderen

der zijn geen regels, geen wetten d'r is niets

niets kan de liefde forceren

der is zelfs geen leeftijd speciaal voor voorzien

ieder jaar is goe jaar om 't te leren

Kijk 't gaat al veranderen al dat bestaat

't keert omme 't slaat onderste boven

't draait buitenste binnen 't slaat al op zijn kop

die 't niet meemaakt kan 't moeilijk geloven

ach laat ze zingen van 't vaderland weg

van de liefde met de krop in de kele.

zingt honderdduizend liedjes met 't groot orkest

't en is nog geen liedje te vele.