Laarzen

Ik had ze an, da's nou twaalf jaar geleden

't Was mei en zonnig met een blauwe lucht

Het was in veertig. Ik had paardgereden

En met die laarzen aan ben ik gevlucht

En met die laarzen aan heb ik gezeten

't Is nou voorbij en alles bij elkaar

Zijn we de oorlog al weer lang vergeten

Maar af en toe dan kijk ik er eens naar

Zo'n ding is op zichzelf niet zoiets raars

Gewoon, een laars

Nee, laarzen op zichzelf, daar is niets tegen

Maar kijk, wanneer het er miljoenen zijn

Miljoenen laarzen, dreunend op de wegen

En met daarachter 1 krankzinnig brein

Weet u nog wel, die laarzen, die marcheren

De laarzen, die marcheren op de maat

En die geen sterveling kan tegenhouden

Met geen geweld en met geen goede wil

En weet u nog 't geluid, dat zo benauwde

'Die laarzen houden bij mijn voordeur stil'

Nou goed, wij hier vanavond met zijn allen

We zijn er aan ontsprongen, aan die dans

En al die anderen, die zijn gevallen

Die hebben nu een - nogal dorre - krans

's Kijken, waren het er dertig miljoen

Of waren het er soms nog meer

Laten we bedenken, een volgende keer

't Zijn de laarzen, die het hem doen

Wij zeggen: 'Kijk, hoe gaat het, mevrouw Karels!'

Ze zegt: 'O dank u, werkelijk heel goed'

Dat zal ook wel, ze heeft weer zulke parels

Ze is weer dik, ze heeft alweer zo'n hoed

Soms wordt de vraag: 'Hoe gaat het?' wel eens pijnlijk

Soms is die vraag: 'Hoe gaat het?' wel eens mis

'Wat zegt u, mijn familie? Dood, waarschijnlijk

Ik ben de enige die over is'

En wij, wij leven door, we zijn 't vergeten

We hebben alles weer wat opgelapt

Maar laarzen hebben veel op hun geweten

Ze hebben heel Europa platgetrapt

En als we alles eens preciezer wisten

Van al die kind'ren zonder onderdak

Van al die zwervelingen en vermisten

Dan zaten we niet zo op ons gemak

's Kijken, waren het er veertig miljoen

Of zijn het er soms nog meer

Laten we bedenken, een volgende keer

't Zijn de laarzen, die het hem doen

Een laars is schoeisel, vervaardigd uit rundleder

Dat zegt het woordenboek, meer zegt het er niet van

En mannen zoals Rauter en Schreieder

Die hadden dat rundleder schoeisel an

En daarmee trapten ze op onze mensen

Ze trapten op het hart en op de geest

Wij zitten nu nog ernstig te bedenken

Of zij wel echt misdadig zijn geweest

Die laarzen kunnen ons nu niet meer deren

Maar in de verte dreunt een nieuw refrein

Er zullen nieuwe laarzen opmarcheren

Zolang er zoveel runderen zijn

's Kijken, wordt het dan weer net als toen

Och, hoe het dan ook mag zijn

't Is niet dat ene krankzinnige brein

't Zijn de laarzen, die het hem doen