Nikkelen Nelis (Zij kon het lonken niet laten)

Kom luister naar het lied dat ik voor u ga zingen

Het is een tragisch lied over losbandigheid

Het gaat over een dame uit de hoogste kringen

De neiging tot het kwaad, die kon zij niet bedwingen

Zo raakte zij haar eer en reputatie kwijt

Zij kon het lonken niet laten, zij lonkte naar iedere man

Dat liep veel te veel in de gaten, en oh daar kwam narigheid van

Haar man had eerst geen aandacht aan haar kwaal geschonken

Want ach, hij dacht: "ze heeft een vuiltje in haar oog"

Maar toen ze na een tijdje zo diep was gezonken

Dat ze in de kerk nog naar de preekstoel zat te lonken

Toen kwam het ogenblik dat zij de laan uitvloog

Zij kon het lonken niet laten, zij lonkte naar iedere man

Dat liep veel te veel in de gaten, en oh daar kwam narigheid van

Zij werd een danseres in 1 der minste kroegen

Drie veren droeg zij slechts en soms geen eens geen drie

Soms droeg zij slecht 1 veer en als de klanten 't vroegen

Dan viel de laatste veer tot algemeen genoegen

En bloot lonkte ze door met dubbele energie

Zij kon het lonken niet laten, zij lonkte naar iedere man

Dat liep veel te veel in de gaten, en oh daar kwam narigheid van

Maar ach zij werd te oud, zij kon geen man meer strikken

En zij werd werkster in het ouwemannen-huis

En onder het dweilen door wierp zij nog wulpse blikken

Zij maakte met haar lonken de ouwetjes aan 't schrikken

En op een dag zat zij er eentje na door 't huis

Haar emmertje met schuim en sop dat zag zij heel niet staan

Zij struikelde en brak haar nek, 't was met haar gedaan, ja

Zij kon het lonken niet laten, zij lonkte naar iedere man

Oh meisjes hou toch in de gaten, oh daar komt narigheid van