No espertar dunha vermella mañá
De morte negra, negras novas
Pérdese no ar o tremor da compaña
Estou só, ser Nada
Sen recordos que me guíen quedo
No hourizonte incerto da miña existencia trala lenta agonía de bágoas que se cravan, ser Eterno
No valeiro ollar da morte
Me consumo paseniñamente
Sen o vello tempo que deteña
A aqueles que nos deixan atrás
A strong comment here is specific: the phrase you keep hearing, the mood you come back for, or the reason this song stays in rotation.
Sign in to post the first listener note. Reporting stays open to everyone.