Geadresseerde wordt vermist

Lieve Willie, lieve jongen

Ik dank je voor je laatste brief

Ik heb hem honderdmaal gelezen

Ik was er blij mee, jongenlief

Ook de foto waar je opstaat

Hou ik hier nu in mijn hand

Ik hoop toch zo dat het je goed gaat

In dat verre vreemde land

Het is een half jaar geleden

Dat je afscheid van mij nam

De herfst is hier al ingetreden

Wat voor weer is het in Vietnam

Jij moet oma maar vergeven

Als ze domme vragen stelt

Ik sta op einde van het leven

En mijn dagen zijn geteld

Ik begrijp nog steeds niet, lieve Willie

Dat je naar Vietnam moest gaan

Waarom vreemde mensen doden

Ze hebben jou geen kwaad gedaan

Jongen, wil je mij beloven

Als die vreemden schieten gaan

Wees voorzichtig, toe ik smeek je

Blijf er dan maar ver vandaan

Maar nu wil ik wel eens weten

Op die foto die je zond

Zit je uit een blik te eten

In de modder, op de grond

Doe dat nooit meer, lieve jongen

Want dat is heel ongezond

Is er daar dan geen kantine

Of een eetzaal aan het front

Jij bent magerder geworden

Of verbeeld ik me dat maar

Krijg je wel genoeg te eten

Of komt dat door het korte haar

Oh, ik zond je laatste een pakje

Chocoladerepen, puur

Maar ik stuurde het per zeepost

Want per vliegtuig is zo duur

Ik hoop toch zo, mijn lieve jongen

Dat je gauw weer bij mij bent

Oma voelt zich nu zo eenzaam

Ze is al oud, mijn lieve vent

Ik eindig deze brieg nu, Willie

Het is al laat en ik krijg het koud

Zal je vaak aan oma denken

Die heel veel van je houdt

Het oudje is helaas gestorven

Het was vandaag begrafenis

Deze brief lag ongeopend

Tussen bloemen op haar kist

Het is maar goed dat het oudje vrouwtje

Hiervan nergens meer iets wist

Op die brief stond dit geschreven

Geadresseerde wordt vermist