Levensverachting

Laat de dag dat ik geboren ben vergaan

Laat die dag een dag van duisternis worden

laat God in de hemel er geen acht op slaan.

Laat die dag niet baden in het licht

Laat het diepste donker hem omhullen

een dichte wolk hem bedekken

en een zonsverduistering hem teisteren

Laat het donker die nacht wegnemen

zodat hij geen dag van het jaar vergezelt

en geen plaats vindt in de reeks van maanden

Laat die nacht onvruchtbaar worden

een nacht waarin geen vreugdekreet opklinkt

Laten zij die het licht wekken die dag vervloeken

zij die het wagen om Leviathan te verstoren

Zelfs de ochtendsterren zullen niet verschijnen

die dag verwacht vergeefs de komst van het licht

en zal nooit de wimpers van het morgenrood zien

Hij opende de deuren van mijn moeders buik

hij hield het ongeluk niet voor mij verborgen

Waarom ben ik niet in haar schoot gestorven

niet gestikt toen ik ter wereld kwam

Hadden knieën mij maar niet ontvangen

en borsten mij maar niet gezoogd

Dan zou ik nu geborgen in de aarde liggen

Was ik maar als een misgeboorte weggestopt

als een kind dat het licht nooit heeft gezien

Ik heb geen ander voedsel dan verdriet

mijn klachten stromen in een vloed van tranen

Wat ik vreesde, komt nu over me

wat mij angst aanjoeg, heeft me getroffen

Ik vind geen vrede, vind geen kalmte

mijn rust is weg - onrust bevangt mij